Kako nastaju medijske imperije

O novim vlasnicima Studija B pisano je prethodnih nedelja.

Između ostalog se kaže:
"Televizija “Studio B” juče je prodata kompaniji “Maksim Medija”. Ova široj javnosti nepoznata firma u vlasništvu je porodice Miloša i Ružice Krdžić koji rade u medijima duže od deset godina. Danas su vlasnici radija “Hit” koji ima nacionalnu frekvenciju, kao i regionalne radio stanice TDI, “Karolina” i “Jat radio”.
Izvor “Blica” kaže da je Miloš Krdžić prvi ozbiljan novac zaradio prodajući DVD u Beogradu. Bio je vlasnik jednog od prvih DVD klubova “Espro” u ulici Kralja Milutina, jednoj od centralnih u prestonici..."

Fotografija sedišta Radio JAT i TDI radio prilično podseća na prostor kakav bi zauzimao video klub, mada je ovo druga lokacija. (Moguće da je ovo na slici, u ulici Maksima Gorkog, i prethodna adresa, pošto se na sajtovima ovih radio stanica navodi Alekse Nenadovića). U svakom slučaju, podseća i na put od imati-više-radio-stanica-puštamo-muziku-u lokalu-u-novogradnji do medija sa dugom tradicijom, pritom u Beograđanci (mada ne znam da li sa novom vlasničkom strukturom to tako ostaje).

Studio B je prethodnih godina imao veoma problematične trenutke - za vreme i ove i one vlasti - ali je njegova uloga u decenijama za nama veoma bitna: u pogledu informisanja - posebno u Beogradu, u borbi za slobodu medija, kao i u pogledu kulture uopšte, i muzičke kulture specifično.

Jedna era svakako je završena. Ovime, kao i gašenjem Radija B92.

My new text: Global Technology and Serbian Hedonism

My text for New Eastern Europe (Poland), deals with Internet usage in Serbia, with a focus on young people  and the ways they interact with digital technologies. There is an interesting interview, too:

It is fascinating to see how people are becoming globally similar thanks to technology. This also means that we all have an equal opportunity when it comes to international business, and we should use the internet to put together the best features of the ‘two worlds’ – Serbian hedonism and the global market – which is now easily accessible.

You can find whole text Global Technology and Serbian Hedonism here.

Photo source: SHARE conference.

Happy 2013. Let's Mix Journalism and Academia

Since I belong to both journalistic and academic camp (along with being full-time media analyst), I often face misunderstanding of what I do and what is my 'real' calling. As if these things were impossible to combine; provided you had spent sufficient number of years in education and work.

Thus I'm glad to have found the text which tackles this issue: Can journalism count as an academic research output?

Journalism can and should count as an academic research output but it depends on what kind of journalism and what kind of research*. Journalism by its nature is provisional, topical and functional.  Academic research is supposed to be considered, comprehensive as well as both revised and reviewed. Yet, as part of academic research, journalism has various values.  Observation, investigation and deliberation are core functions of journalism that can fit into academic research paradigms. They can add dynamism to the often preconceived and over structured thought processes that the Academy encourages.

More thoughts on this topic on the web site of The London School of Economics and Political Science.

I hope we open our minds to some creative, fresh and brand new ideas in 2013.

Happy New Year!

Aktivni građani: Mediji zajednice u Centralnoj i Istočnoj Evropi

U Budimpešti je u novembru održan AMARC forum:  Public Policies and Media Pluralism: The Future of Community Radio in Central and East Europe.

Napisala sam tekst o ovom događaju:


The 43-year-old Student Radio of Ljubljana. The women-run Forum TV in Prijepolje.  The partly audience-funded popular radio station in Budapest. The Milan-based Radio Popolare.

Although based in different parts of Europe, they share the common sphere of the ommunity media sector. They face stiff competition from public and private broadcasting channels. Their voices maybe small but they are a socially important part of the ever-changing media world.

To je uvodni deo. Ostatak je na sajtu Think Brigade.

Mini photo story: Old and new media

It's a holiday season...

DIY and photo: Sofija.

Photo source

Magazin Monocle

Julski broj časopisa Monocle (na slikama, i jedini koji za sada imam) posvećen je istraživanju o kvalitetu života u gradovima širom sveta. Sistematično, informisano, odmereno, duhovito, dobro-izgledajuće su kvaliteti koje je teško ne primetiti. Osim redovnih mesečnih tematskih izdanja (a većina tema je, bar meni, odlično izabrana i intelektualno uzbudljiva), imaju i dva posebna sezonska izdanja - jedno posvećeno Alpima, drugo Mediteranu.
O britanskom časopisu sam saznala početkom godine u omiljenoj rubrici omiljenih novina - kroz portret glavnog i odgovornog urednika Monocle: Tyler Brûlé akka Mr. Zeitgeist.
Od tada i pratim njegovu nedeljnu rubriku u Financial Times. Tekstovi (nekad previše snobovski, ali barem sa pokrićem) bave se uglavnom lifestyle temama, putovanjima, aerodromima, hotelima, kulturološkim razlikama, razlozima za i protiv posedovanja kućice na ostrvu blizu Stokholma, raznim japanskim lepotama i čudima..

U jednoj od skorašnjih kolumni bavio se krizom štampe i šta uraditi protiv nje. Savet, uratko, glasi: Razlikujte se. 
Njegov pristup je ovaj: Napravite odličan, specifičan osnovni proizvod i ne gubite vreme na Internet:

As many publishers shift resources to tablet editions (I’m still waiting to see a sustainable advertising model for this format) and developing Twitter teams to push traffic to their core brand (a tremendous waste of money at the expense of real journalism and a terrific way to actually divert people from your core product), the real issue facing publishers is “differentiation”.


Drugim rečima:

Spend a bit of time at a US newsstand and it’s clear that the crisis in the magazine industry isn’t so much about plastering covers with hash-tags, the problem is that everything feels and looks alarmingly the same – the cover stock is identical across a variety of magazines, the varnishes too.
Open up any US consumer magazines and you’re likely to find the paper is similar, the style of photography (lighting, composition, crop) is the same and the layout is dull and unchallenging.

Umesto toga, kaže Mr. Brûlé, štampa, prvenstveno časopisi, trebalo bi da se posveti svojim najvernijim čitaocima: Onima koji traže nešto novo i dobro za čitanje.

Može li neko da ovu poruku prenese domaćim izdavačima i urednicima?

The Newsroom i letnja šema

Mediji u Srbiji i u regionu uveliko su u letnjoj šemi, što znači da se redovne emisije ne emituju ili idu njihove best-of verzije (za neke programe to zvuči dosta ironično), novi programi čekaju oktobar, a domaće i strane serije repriziraju se...po ko-zna-koji-put. Sva sreća te smo imali Olimpijske igre.

U Italiji sam zapazila sličan pristup: Programi iz 'zlatnog doba', plus opisi i dijagnoze ekonomske krize i oštre krtike na račun premijera Montija na Berluskonijevim kanalima.

Preko okeana, HBO je, međutim, od 24. juna krenuo sa emitovanjem serije The Newsroom, u kojoj se bavi životom informativne redakcije imaginarnog Atlantis Cable News channel.

Dok o advokatma, lekarima ili policajcima postoje onolike serije i filmovi, život medija retko je obrađivan. I to je jedna od vrlina ove serije. Kao i to što obrađuje skorašnje i veoma poznate svetske događaje (kriza u Grčkoj, 'Arapsko proleće', ubistvo Osame bin Ladena...), ali i američke teme (kontroverze Tea Party, atentat na poznatu političarku). I to obrađuje na dobar i zanimljiv način, uz dobre glumice i glumce.
Okosnice radnje su profesija vs. profit, kvalitet vs. senzacionalizam, a značajno mesto imaju i društvene mreže, ili dileme da li se oni koji rade u tabloidima mogu zvati novinarima na isti način kao ljudi koji stvaraju informativni program.

Naravno, ništa bez ljubavnih priča..

Medijski stručnjaci i oni kojima je posao da pišu kritike imaju niz zamerki na ovu seriju. Ipak, zaniljivo je da su komentari čitalaca tih tekstova većinom u stilu: 'Kako god, meni se sviđa'. O tome govori i IMDB rejting od 8.8.
U mom domaćem uzorku, svi koji gledaju The Newsroom je vole.
Tako da, ako ste se pitali šta bi moglo biti novo - mogao bi biti The Newsroom.