Nova godina

Praznici i vesti

Njujork Tajms u današnjem, prazničnom (online) izdanju piše o odnosu novinarskog izveštavanja i vesti. Teorija je da se za praznike ništa posebno ne dešava i da mediji tada plasiraju takozvane 'sporovozne' teme, kako se to kaže u domaćim novinskim krugovima. No, nije uvek tako:

There is a theory of journalism that holds that Christmas Day is relatively news-free, a day spent peacefully at home opening presents, entertaining Grandma, watching “Klute” on DVD or simply mulling over what to order — the shrimp or the chicken lo mein — at the Empire Grand later that night. Like many theories, it happens to be wrong. The fact is that, historically speaking and despite its reputation, Christmas in New York and its environs has been fairly — even disproportionately — busy, news-wise, over the years.

Onima koji danas slave, Srećan Božić, a svima, što više dobrih vesti. 

Internet i štampa/TV, spajati ili ne?

Na početku ove godine objavila sam u NetNovinaru tekst o korišćenju online strategija za razvoj i održivost  medija.

Na kraju, evo dve potpuno suprotstavljene priče i predloga rešenja: Ljudi iz dva različita medija u Americi (LA Times i TriCityNews) tvrde da im je:

a) Korišćenje interneta spasilo posao

b) Nekorišćenje interneta spasilo posao.

Ja lično mislim da dosta zavisi od konkretnog slučaja, prirode i karaktera samog medija, i da su uvek mogući izuzeci. Pa ipak, moje iskustvo je takvo da ću i na najbolji svetski časopis lako zaboraviti i naći nešto drugo, ako nema dobrog web sadržaja da se zbog njega vraćam. Činjenica da neku propuštenu radio ili TV emisiju nije moguće naknadno pogledati, takođe je vrlo frustrirajuća. TV B92 koja na novom web servisu pušta emisije sve zajedno sa reklamama, mislim da ima potencijalno dobro rešenje kako da bude i na netu, i da ne smanjuje broj onih koji će potencijalno videti reklamu (uz tu prednost što ih je na netu moguće preskočiti) . 

Ukratko, čast izuzecima koji su se snašli i bez njega, glasala bih da bolju budućnost imaju oni koji aktivno i kvalitetno koriste internet. 

Mediji i muzika, ili: Kako biti zvezda

Tekst u Columbia Journalism Review govori o tome šta bi novinari mogli naučiti od muzičara da bi popravili svoju ličnu poslovnu poziciju. (Vremena su vrlo krizna za obe profesije, ali fleksibilni i kreativni se snalaze). Tekst se završava duhovito-cinično:

Journalists have been taught to erase the individual—remember the Unbiased Media ideal that was hammered into us as young journalists? (We are also unlikely to go on “reunion tours” during which we discuss our long-forgotten “hit” features.)

Ali:

Yet some journalists certainly know how to promote their names and personae, and their bylines appear to have multiplied. Images of their faces bob seductively beside their names. In the Too Much Information Age, journalists’ biographies—once not supposed to intrude on the story—have moved toward the center of it. And for better or worse, all of us in all the culture industries not only have to go back to the premodern storytelling mode, but also learn how to give our work away without getting ripped off and how to have fervid e-mail relationships with our audiences. We must also at least pretend we have interesting personalities and act like we are a little larger than life. 

Ima i kod nas onih koji su naučili kako da sebe promovišu po modelu muzičkih zvezda, da li družeći se sa njima ili urođenim talentom, ne znam, i da im se tekst oduvek obavezno pojavljuje zajedno sa sličicom, evo na primer pogledajte listu najmoćnijih u medijima, mesto broj 49. 

Nova Borba

List Borba reinvented itself, ponovo. Novi vlasnik, marketinška kampanja (slika je sa uličnog bilborda), sajt. Slogan: "Drugi prenose, Borba objašnjava" je dobar, na pitanje da li je istinit nemam odgovor, koliko će ljudi to proveravati, takođe ne znam, nisam previše optimistična u tom pogledu, ali (teorijski) sve je moguće.

U jučerašnjem "Stanju nacije" o Facebooku i internetu, prijateljima, virtuelnim kućnim ljubimcima i vaspitanju sinova govore Žana Poliakov i Ljiljana Habjanović-Đurović. Emisija se može pogledati ovde.

Nauka, mediji, politika

Ili, kako piše Independent:
"Ignatieff: From prime time to Canadian prime minister?"

Michael Ignatieff prvo se bavio naukom, pa medijima (TV emisije, dokumentarci, kritike i kolumne u novinama), sve vrlo uspešno, a sada je potencijalni kandidat za premijera Kanade.
Upoznala sam ga na jednoj medijskoj konferenciji u Oksfordu i srela na još par mesta, te mogu reći da je harizmatična i posebna ličnost. (Btw, njegov otac je bio ambasador u Jugoslaviji 50ih godina). Što ne isključuju kontroverze. Tako je, na primer, kao direktor Harvardovog Carr centra za ljudska prava tekstom u Njujork Tajmsu podržao rat u Iraku i izazvao odium u liberalnim krugovima. Njegova knjiga "Virtual War" bavila se ratom na Kosovu, bilo je i pohvala i kritika, logično.
Ovaj (opširan) tekst, njegov portret, što se mene tiče bio je vredan svakog sata utrošenog na čitanje i primer vrhunskog pisanog novinarstva. (U tom kontekstu sam pominjala letos i tekst u Vanity Fair o Karli Bruni).
Kada je kampanja MI u pitanju, puna upotreba novih medija već se podrazumeva. Osim bloga, Facebook strane, flickr i You Tube naloga itd, tu je sada i Twitter nalog.

The Media is Dying

The Media is Dying je naziv twitter naloga koji se bavi time ko je sve u američkim medijima dobio otkaz.
Kako izveštava Njujork Tajms, blog postovi postali su previše spor medij za prenošenje informacija o otkazima čiji je broj nezabeležen u medijskoj istoriji.
Kao što pomenuh, situacija je dramatična.