Ariana Hafington u Beogradu [neće biti]

Vest da Ariana Hafington (Arianna Huffington,@ariannahuff), vlasnica veoma popularnog i veoma uticajnog Huffington posta, dolazi sledećeg ponedeljka u Beograd na konferenciju o onlajn medijima, bila je danas jedna od tema dana u delu domaće Twitter zajednice.

Jer, osim informacije da će Arianu H. primiti Boris Tadić, tekst iz Blica nije pružio informacije: Kakva konferencija, ko je organizuje, gde se dešava, može li se prisustvovati?

I na moj blog je više ljudi danas dolazilo tražeći iste podatke.

Google pretrage, ni na srpskom, ni na engleskom, takođe nisu davale nikakve bliže informacije.

Najzad, neko je znao: Sve o ovom događaju ima ovde. I ovde.

S obzirom na cenu učešća na konferenciji, dobra vesti je da će Jugoslav Ćosić napraviti intervju sa njom i da će isti biti emitovan na TV B92. Mada bi bilo jako lepo kada bi i neko ko bloguje ili je na twitteru izveštavao o događaju - detalji, pitanja, pikanterije...Jer, ako je već u pitanju konferencija o onlajn medijima (mada ja ne vidim u programu da su bilo kakvi referati pripremljeni, što bi bila zgodna dopuna izlaganjima ljudi iz prakse), bilo bi zgodno da i onlajn zajednica ima svog izveštača.

/Arianna Huffington, online media, Belgrade, Serbia, conference/

O neustrasivosti i blogovima

Za manje od nedelju dana (9. maja) bice pet godina od pokretanja Huffington Posta, jednog od najpopularnijih blog portala i sajtova uopste na svetu.

Ariana Hafington (Arianna Huffington) u knjizi On Becoming Fearless...In love, work, and life, koju upravo citam, pise o tome kako se zaljubila u blogovanje, kako je portal docekan i sta je iz svega naucila:

...I was fifty-two when I discovered the blogosphere and first wrote about it. Sixteen months later, I wrote about it again, confessing that "I've got a big-time crush (...)

One year later, on May 9, 2005, we launched the Huffington Post. The Internet is supposed to be a young person's game, and, as expected, the launch was greeted by a cacophony of ill wishers. Nikki Finke, writing in the LA Weekly, went so far as to declare us dead on arrival. within hours of our birth, she wrote, under the headline 'Why Arianna's Blog Blows', that "the Madonna of the mediapolitic world has undergone one reinvention too many. She has now made an online ass of herself... This website venture is the sort of failure that is simply unsurvivable. (...)" Ouch. A simple 'congrats' would have sufficed. (Interestingly, one year later, on our first anniversary, Nikki Finke described the Huffington Post as "an asset to the Internet dialogue. Today I can go on the site and see stories in one place that I can't find on mainstream news sites. And she e-mails us her stories to post on the site, which we are happy to do).

Zakljucujuci poglavlje o tome kako je tokom godina naucila da ignorise krityicare i svoje strahove pise:

Of course, I had plenty of fears as I took my leap into the unknown, but I knew they were mostly just feeble echoes of earlier fears. I'd learned not to be afraid of my critics and would certainly never let them stop me.

Danas je Svetski dan slobode stampe. Sloboda svakako znaci i licnu slobodu.

update:

Za Th!nk3 takođe sam napisala blog post o ovoj knjizi, Ariani i HffPo, ali sa drugačijim fokusom. Tekst je ovde.

photo credit

"Glupe plavuše novinarstva"

Ariana Hafington (Arianna Huffington), kreatorka veoma uspešnog blog portala Huffington Post, veoma je oštro kritikovala tradicionalne medije obraćajući se u sredu studentima na Jejlu. Sve ono gde su tradicionalni mediji neuspešni nadoknađuju blogovi, smatra ona. Između ostalog, oni daju pravo glasa onima koji ga ne bi imali u tradicionalnim medijima:
Traditional news organizations have lost credibility because they have become too close to their sources, said Huffington, founder of the blog The Huffington Post. (...) “They are the dumb blondes of journalism,” Huffington said. “They let unparalleled access interfere with journalistic integrity.”
Rešenje je, po njoj, u hibridnim medijima:
“We are moving towards a hybrid future,” Huffington said, referring to a time when print, broadcast and online media are combined.

Ženski Internet

U nedavnom blog postu na sajtu italijanskog izdanja časopisa Grazia, autorka beleži revoluciju na Internetu koja se dešava u Americi (ili, ja bih rekla, već se desila pre par godina), a obeležena je dominacijom žena, od kojih su neke vrlo poznate, kao Ariana Hafington ili Tina Braun. Ona pominje The Huffington Post, The Daily Beast, Jezebel, www.wowowow.com, kao i tradicionalno žensko blogersko okupljanje BlogHer.

Autorka se na kraju pita šta se dešava sa Italijom, i kada će se u ovoj zemlji otkriti moć žena na Internetu? S obzirom na to da se u Italiji Internet teško prima/primio, to će potrajati. Ipak, već pomenuti časopis Grazia pozitivan je primer, gostujući i stalni blogeri na njihovom sajtu vrlo su raznovrsni i zanimljivi.

Što se nas tiče, jako mi je drago što sam u poslednje vreme otkrila blogerke koje se na kreativan i inspirativan način bave modom, dizajnom, lifestyle temama i slično. Osim Jane, koju pratim od početka, sada redovno čitam i ono što piše i postuje Jelena, Marina, Jovana.

update:

Evo i jednog posta od pre tri godine na sličnu temu i sa istim naslovom.

Ko želi medije, a ko smrt medija

Godina se približava kraju, vreme je za svođenje računa o njoj.

Tako i Arianna Huffington (Ariana Hafington), prošlogodišnja medijska ličnost godine prema izboru čitalaca magazina I Want Media.

U ovoj godini ispalo je - prema nekima - da ona i drugi vlasnici agregatora vesti (news agregators) u stvari žele smrt medija, bar onih tradicionalnih, posebno štampe. (Primetimao da se ove godine među Google ad-sense reklamama našla i ona koja kaže: Journalism is Dead)

U opširnom tekstu pod naslovom "Journalism 2009: Desperate Metaphors, Desperate Revenue Models, And The Desperate Need For Better Journalism" ona se osvrće na sve glasnije kritike kritike Ruperta Murdocha i drugih da su sajtovi poput njenog

"parasites," "content kleptomaniacs," "vampires," "tech tapeworms in the intestines of the Internets," and, of course, thieves who "steal all our copyright."

Njeni protivargumenti su raznoliki: Od toga da mediji koji ne žele da ih linkuju news agregatori mogu slobodno da onemoguće Google indeksiranje, do toga da i sam Murdoch ima brojne news agreagotore. Njeni argumenti tiču se i tvrdnje da publika ima pravo i sa razlogom želi da na Internetu prima što više informacija, besplatno, ali takođe želi da nastavi da te informacije komentariše, linkuje i na druge načine obrađuje.

Po njoj, uloga i građanskog novinarstva i profesionalnih novinara ostaće potrebne. Pred kraj teksta kaže:

At the Huffington Post, and at the Huffington Post Investigative Fund, we deeply value the role of professional reporters and editors, and have dozens of them on payroll. And we think the value of editors will only increase as the constant stream of information coming at us continues to swell -- making trusted guides and curators more and more essential to keeping us from being swept away.

But there is no denying that thousands and thousands of other people want in on the process and have much to contribute to it. And that number will only continue to grow. To deride the value of their contributions is to completely misunderstand the world we live in.

Po meni: Da li je ono što se sada dešava potpuno fer prema novinarima, urednicima, pa i nekim od tradicionalnih medija? Ne. Da li je moguće stvari vratiti na raniji nivo? Nije. Ono što je potrebno jeste razviti biznis modele za novo stanje stvari. Da li je to lako? Nije.

Šta vi mislite?

Photo credit, Arianina Twitter stranica